Inspiratie 3

terug | verder | home

De inspiratiebladzijde is bedoeld voor mandala leden die iets willen vertellen over hun inspiratie momenten.
Deze keer is het Cora Esserbaggers - Kosters uit Vlaardingen.

Inspiratie voor een keltische mandala in Zuid-Wales.

Het tekenen van de mandala.

Thuis gekomen, had ik genoeg foto’s die als inspiratie konden dienen voor een Keltische mandala.
Als uitgangspunt heb ik de onderkant van een kruis genomen met een redelijk ingewikkeld patroon.
Zoals ik al aangaf vind ik dat een heerlijke uitdaging.
Dat patroon was me opgevallen tijdens het maken van de foto’s, ik heb er meteen een detailfoto van gemaakt.
Dat heeft me geholpen toen ik het ontwerp in klad ging natekenen.

Ik ben begonnen met goed te kijken hoeveel circuits er lopen.
Bij dit ontwerp kun je dat zien in het kruispuntengedeelte in het midden.
Er lopen vier hoofdlijnen, drie grote circuits die verticaal van boven naar beneden lopen en één kort circuit die min of meer horizontaal in het midden loopt.
Als je naar het vlechtwerk op de foto kijkt kun je zien dat er verticaal gespiegeld wordt, van links naar rechts.
Deze informatie helpt bij het tekenen.

Ik heb een verticale lijn op ruitjespapier gezet met genoeg ruimte eromheen om de lijnen uit te zetten. Ik ben niet meteen met vlechten begonnen maar heb eerst vanuit het kruispuntengedeelte elke lijn nagetekend.
Daardoor zag ik hoe de lijnen (circuits), de verhoudingen ten opzichte van elkaar en de grootte van de lussen liepen.
Hier en daar is het ontwerp wat aangepast zodat het in mijn mandala zou passen.

Uiteindelijk heb ik het kladontwerp in mijn mandala nagetekend en het verder volgens de Keltische teken manier uitgewerkt.
Dat wil zeggen de getekende (merg) lijn verdubbelt, en daarna het principe “erover-eronder” gebruikt.
Het inkleuren is bij een Keltisch ontwerp erg belangrijk omdat daardoor het vlechten goed benadrukt wordt.

De dubbele vlechtrand om het ontwerp heen versterkt voor mijn gevoel het prachtige spel van de beweging in de lussen en circuits.
De kleuren zijn niet bewust gekozen, en om eerlijk te zijn had ik af toe echt mijn twijfels over mijn “onbewuste” kleurkeuze.
Maar als ik eenmaal begonnen ben met kleuren loopt het vanzelf.
Uiteindelijk ben ik erg blij en trots op deze mooie tekening.

Nog een grappig detail is dat het originele ontwerp op het kruis hier en daar niet goed “vlecht”. De steenhouwer heeft af en toe gesmokkeld! Maar goed er waren ook zoveel details op dit Keltische kruis te zien.

Cora Essebaggers