Inspiratie 5

terug | verder | home

De inspiratiebladzijde is bedoeld voor mandala leden die iets willen vertellen over hun inspiratie momenten.
Deze keer is het Ada Bouman en ze woont in Emmeloord/Noordoostpoldern, ze heeft een boekje gemaakt die zeer liefdevol is en het lijkt alsof het over de lezer zelf gaat, hieronder haar verhaal.

Hoe ben je tot dit boekwerk gekomen? Wat was jouw inspiratie hiertoe.

Ik teken al zo lang mandala’s. Alle mandala’s die ik getekend heb, heb ik altijd bewaard. En iedere keer als ik bezig was om mijn lessen voor te bereiden, kwam ik al die tekeningen tegen. En bij alle mandala’s wist ik nog precies wat mijn gevoel was, of wat in mijn leven speelde tijdens de periode dat ik aan het tekenen was. Ik kon al mijn gevoel erin kwijt, blijheid, verdriet, onmacht, onzekerheid álles. Bij het zien van al die tekeningen kon ik maar één conclusie trekken, hier lag een heel leven voor me. Uitgebeeld in mandala’s. Geboortes, overlijden, verbondenheid, verlies, de schoonheid in de dagelijkse dingen om ons heen, kortom alles wat je in je leven tegenkomt. Ik vond het zo jammer dat al die mandala’s in mappen opgeborgen waren, dat ik besloot om er een boekje van te maken. En bij al die tekeningen heb ik mijn diepste gevoelens op papier gezet. Zo ontstond een stukje levensverhaal.

Het is een eigen uitgave dit boekje hoe is dit tot stand gekomen.

Nadat de teksten op papier waren gezet, moest alles gebundeld worden en er moest een logische volgorde tot stand gebracht worden. Dit was een hele puzzel maar het was zo mooi om langzaamaan het boekje te zien groeien, dit heeft alles bij elkaar bijna een jaar geduurd. Toen alles compleet was, heb ik een drukker gezocht die het boekje précies zo in elkaar zou zetten zoals ik het in mijn hoofd had. Het moest een zachte uitstraling hebben, handzaam, mooi papier en vooral een harde kaft. Na een aantal proefdrukken kwam uiteindelijk de definitieve uitgave. Een heel bijzonder gevoel toen ik het 1e boekje in handen kreeg. Dit was goed, zo mocht het boekje het daglicht zien. Dus opeens was ik niet alleen de maakster van de mandala’s maar ook schrijfster én uitgeefster.

Het heeft wel een isbn nummer.

Omdat het een grote stap was om het boekje het daglicht te laten zien had ik nog wel een wens om er ook een ISBN nummer aan te koppelen. Ook dat ik allemaal zelf uitgezocht en aangevraagd. Voor mijn gevoel was het nu ook echt áf. En op deze manier kan het boekje ook verkocht worden bijv. via een boekhandel. Er wordt per verkocht boekje € 4,00 afgedragen aan Oxfam-Novib. Dit geld wordt besteed aan bijv. aan het slaan en onderhoud van waterputten en aan opleidingen.

En wat was je mooiste/dierbaarste  tekening

Mijn aller-dierbaarste tekening staat voorop het boekje. Deze tekening heb ik als een stuk rouwverwerking gemaakt naar aanleiding van het overlijden van mijn moeder. Ze was op het moment van tekenen al enkele jaren overleden maar tijdens het maken van de mandala kon ik mijn gevoelens laten gaan. Ze was en is nog altijd dicht bij me. Wat ik heel duidelijk voelde was de verbondenheid van vele generaties vrouwen. De verbondenheid met mijn oma, mijn moeder, maar ook mijn dochter. Ik sta als een kleine schakel tussen al deze prachtige vrouwen in. Ik voelde verdriet, maar ook blijheid dat deze krachtige schakel er altijd zal zijn en blijven. Tijdens het tekenen zijn er menige tranen gevallen, maar er waren ook tranen van dankbaarheid. Voor mij één van de mooiste manieren om te verwerken. In deze mandala zijn verleden, heden en toekomst heel duidelijk in beeld gebracht.

Voor informatie van het boekje zie www.mandalada.nl/boekje