Inspiratie 9

terug | verder | home

Deze keer is het Gambheera van der Post. Hieronder haar verhaal en een aantal van haar lampen.
Gambheera, hoe ben je tot maken van die mooie lampen gekoment?

INSPIRATIEBRONNEN

Mandalalampen

Ruim 10 jaar geleden deed ik een workshop mandala lampen maken in Centrum de Roos in Amsterdam.
Ik ben altijd gefascineerd geweest met artikelen die licht doorlaten en deze mogelijkheid om mijn mandalapassie met licht te combineren wilde ik maar al te graag onderzoeken. Het was nog in het oude pand in de Vondelstraat. Het regende en de tuindeuren stonden open.
Deze manier om met een mandala bezig zijn was voor mij dé ontdekking.

Een zwarte papieren cirkel werd in zessen verdeeld en daaruit sneden we een mal die met een speciale beenderlijm op de stof geplakt werd.
Die stof was gespannen op een 6hoekig houten raam die we met stoelhoekjes aan elkaar schroefden. Daarna werd de stof met ecoline beschilderd. Door het vochtige weer wilde de mal niet blijven plakken en dat bracht mij ertoe de mal eraf te halen en het patroon met een watervaste stofstift op de lamp te tekenen.
Dit is mijn eerste creatie. Daarin zijn dolfijntjes vertegenwoordigd. De symboliek van de dolfijn is voor mij de combinatie van wijsheid en speelsheid en die zou ik ook graag in mijn leven tot uitdrukking willen brengen.

 

Gaandeweg ontwikkelde ik mijn techniek.
Ik ben met watervaste viltstiften gaan werken in plaats van een mal die op de stof geplakt werd.
Ook ben ik zijdeverf gaan gebruiken in plaats van ecoline. De kleuren blijven veel mooier en het loopt minder gauw uit. Ecoline is in het begin helderder maar de kleuren vervagen.
Bij zijdeverf kan je wel moeilijker oneffenheden verdoezelen.

Met een spanband leerde ik de houten plankjes aan elkaar te lijmen zodat de stoelhoekjes niet meer nodig waren.
In het begin bleef ik een mal uitsnijden maar hoe meer ervaring ik kreeg met de werking van de zijdeverf op de stof, des te dunner de lijnen van het patroon konden worden en ik begon een getekende mandala te gebruiken.
Die leg ik dan achter de stof van de lamp zodat ik hem over kan trekken op de stof.
Ik kocht een verstekschaar zodat ik de afdeklatjes zelf kon knippen. Zo ging ik ze ook zeven, acht en nu zelfs 12hoekig maken.
De stof is off white van de fijnste poplin.
De plankjes laat ik verstek zagen bij de timmerman.
Ik vertel deze informatie allemaal omdat ik soms vragen krijg hoe ik ze maak.

Ik vind het heerlijk om spirituele symbolen te gebruiken. Het licht wat dan door die symbolen heen schijnt versterkt de kracht voor mij.
Hier zie je bijvoorbeeld mijn Boeddhalamp met in het Sanskriet ‘Om Mani Padme Hum’.

Ook heb ik de Sri Yantra vereeuwigd in een lamp.

Voor mij is het maken van de lamp een meditatieve bezigheid.
Je moet totaal geconcentreerd zijn bij het opbrengen van de lijnen of het inkleuren van de vakjes, want je kan niets verdoezelen. Als ik dan uitschiet, of de verf loopt door dan is het de kunst die  -fout- in de hele mandala te herhalen. De lamp wordt dan ook altijd wat anders als dat je het bedoeld had en toch is die dan mooi.
Een goeie les in onthechting.
Met een kleine lamp ben ik ongeveer 10 uur bezig en een grote minstens 18 uur. Het is prachtig de lamp onder je handen te zien groeien en te zien wat elke nieuwe kleur die je opbrengt met het geheel doet.
Het lijkt ingewikkeld om een mandalalamp te maken maar eigenlijk is het gewoon stap voor stap werk. Als je de volgorde maar op een rijtje hebt. Het leuke van een lamp maken vind ik ook dat je met verschillende technieken bezig bent. (Houtbewerking, ontwerpen, tekenen en schilderen, lampje bevestigen)

 Hier heb ik mijn getekende geboortemandala in een lamp verwerkt.

Bij een expositie staan de lampen bij elkaar in een kast en dat is prachtig om te zien.
Ze zijn met zoveel geduld en liefde gemaakt en hebben allemaal een warme, unieke uitstraling. De mandalalamp is voor mij daardoor bij uitstek een sfeerbrenger.
De herhalende patronen scheppen een gevoel van evenwicht en harmonie. Ze nodigen uit tot rust en ontspanning.

Ik vind het ook een uitdaging de workshop te geven. Er kan best nog eens wat mis gaan en er is dan ook altijd een oplossing. Uiteindelijk is de creatie verrassend en mooi.
Ik loop dikwijls tegen mijn perfectie aan dat de cursist een goeie. blije workshop moet hebben en ik daar dan verantwoordelijk voor ben.
Uiteindelijk blijkt dan dat elke frustratie iets positiefs heeft opgeleverd.
Het vertrouwen dat ieder zijn/haar eigen proces beleeft en dat dit goed is, groeit steeds meer.
Voor meer informatie over de workshop kun je op mijn site kijken.
www.heel-zijn.nl

Lieve mandalagroeten van Gambheera van der Post